• Για τους Γονείς

    Το 388 προ Χριστού, ο Πλάτωνας επιχείρησε να πείσει τους άρχοντες των Αθηνών να εξορίσουν όλους τους ποιητές και μυθολόγους από το κράτος, ισχυριζόμενος ότι αποτελούν απειλή προς την κοινωνία. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οι μυθιστοριογράφοι πραγματεύονται ιδέες, όμως όχι φανερά, με τον ορθολογιστικό τρόπο των φιλοσόφων. Αντί αυτού, επενδύουν ιδέες με τα σαγηνευτικά συναισθήματα που εμπνέει η τέχνη. Πάραυτα, οι ιδέες που μεταδίδονται μέσω του συναισθήματος εξακολουθούν να παραμένουν ιδέες. Ένα αποτελεσματικό αφήγημα, ισχυρίστηκε ο Πλάτωνας, μεταδίδει ενεργοποιημένες ιδέες με τέτοιο πειστικό τρόπο που γίνεται δυνατή η αποδοχή τους ακόμη και εάν αυτές είναι αποκρουστικές, ή και ηθικά απαράδεκτες. Συνεπώς οι μυθολόγοι είναι άνθρωποι επικίνδυνοι.

    Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς εδώ με τον Πλάτωνα. Η μετάδοση λανθασμένων ιδεών δεν είναι καλό πράγμα. Ειδικά όσο αφορά στα παιδιά σήμερα, που αναπόφευκτα δέχονται όλων των ειδών και ποιοτήτων τις ιδέες μέσα από βιβλία, την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, και το διαδίκτυο. Κανείς δεν αμφισβητεί τις προθέσεις του οποιουδήποτε δημιουργού, όμως είναι κοινώς γνωστό ότι τα κίνητρα πίσω από τη δημιουργία πολλών έργων που διατίθονται σήμερα είναι πολλές φορές ανάμικτα, και δεν έχουν πάντα σαν πρωταρχικό μέλημα την ψυχική υγεία των παιδιών.

    Η σειρά παιδικών ιστοριών Ελέστη εμπνεύστηκε ακριβώς από αυτή την παραδοχή, πως ένα μυθιστόρημα έχει την δυνατότητα να μεταδώσει ιδέες στα παιδιά με έναν τρόπο και μια τέτοια αποτελεσματικότητα που δεν συναντά κανείς σε οποιοδήποτε άλλο μέσο επικοινωνίας. Εκεί όμως που η Ελέστη επιχειρεί να αναχωρήσει από την παραδοσιακή προσέγγιση είναι στην μεθοδικότητα με την οποία ενσωματώνει μέσα στα διηγήματα συγκεκριμένες ιδέες τις οποίες αντλεί από διαχρονικά αναγνωρισμένες πηγές σοφίας. Η πεποίθηση των δημιουργών είναι πως όταν η πρόθεση είναι αγνή και διαφανής, και η ποιότητα των ιδεών ψηλή, ένα όμορφο και μελετημένο έργο μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικό εργαλείο όχι μόνο ψυχαγωγίας, αλλά και καλλιέργειας συνειδήσεων.

  • Γνωρίζοντας την Ελέστη

    Η Ελέστη είναι μια σειρά ιστοριών με πρωταγωνιστές δύο παιδιά από την αρχαία Ελλάδα. Η Αύρα, ένα κορίτσι από την Αθήνα και ο Λέων, ένα αγόρι απ'την Σπάρτη, ανακαλύπτουν μια άγνωστη, δέκατη-τρίτη θεά, την Ελέστη. Γίνονται μαθητευόμενοι της, και ταξιδεύουν σε διάφορα σημεία της Ελλάδας αλλά και του πλανήτη,  από την μια ιστορική περίοδο στην άλλη,  ζώντας απίστευτες περιπέτειες και αλλάζοντας το πρόσωπο της ανθρωπότητας.

    Η σειρά ανήκει στο είδος της ιστορικής φαντασίας. Η γεωγραφία, η αρχαία ιστορία, η μυθολογία και ο πολιτισμός της Ελλάδας αποτελούν την βάση πάνω στην οποία κτίζεται ένας φανταστικός παράλληλος κόσμος, ο κόσμος της Ελέστης. Ο κόσμος αυτός, σε μεγάλο βαθμό πιστός στην ιστορική πραγματικότητα της εποχής, συνθέτει την Ελληνική μυθολογία και φιλοσοφία με την ιστορία των ηρώων, για την δημιουργία μιας ανεξάντλητης πηγής ψυχαγωγίας, διαπαιδαγώγησης και προώθησης της Ελλάδας και των Ελληνικών αξιών. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά με κλασσικό Ελληνικό πυρήνα και ταυτόχρονα σύγχρονη δυναμική.

  • Στόχος του Έργου

    Στόχος της σειράς είναι η καλλιέργεια ενός συγκεκριμένης ποιότητας τρόπου σκέψης, και μιας αντίστοιχης στάσης ζωής. Σημείο αναφοράς και πηγή έμπνευσης σε μεγάλο βαθμό είναι η αρχαία Ελληνική φιλοσοφία. Όχημα για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι ένα αφήγημα ελκυστικό, εύπεπτο, φιλικό, θετικό και μελετημένο, σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να δίνεται η καλύτερη δυνατή βάση για ευρεία αποδοχή, και μετέπειτα εξέλιξη.

    Ο στόχος αυτός δεν αφορά μόνο στα παιδιά, αλλά και στους γονείς, στους οποίους η Ελέστη απευθύνεται μέσα από την ίδια την παιδική ιστορία, αλλά και μέσα από επιπρόσθετο υλικό, όπως αυτό το κείμενο.

    Κανένας επιστημονικός ισχυρισμός δεν κρύβεται πίσω από την προσέγγιση του έργου αυτού, όσον αφορά το εκπαιδευτικές του προθέσεις.  Η έμφαση δεν βρίσκεται στο περιεχόμενο, αλλά στην πρόθεση και την ποιότητα. Η προσέγγιση διατηρείται σε κάποιο βαθμό αφαιρετική έτσι ώστε να δίνεται χώρος στο παιδί να συμπληρώσει από μόνο του τα δικά του κενά, ως άσκηση συλλογιστικής και ανάπτυξης της φαντασίας του. Για τις στιγμές εκείνες που το παιδί αδυνατεί να το πράξει, και όταν απευθύνεται στον γονέα που διαβάζει το βιβλίο για τις αντίστοιχες ερμηνείες, η κοσμοθεωρία της Ελέστη έτσι όπως κατατίθεται μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός.

  • Η Ιερή Συμφωνία

    Το πρώτο τεύχος της σειράς Ελέστη, καθόλου συμπτωματικά, ξεκινά με μια απλή ιστορία που σαν κατάληξη έχει τη συμφωνία μεταξύ της θεότητας και των δύο παιδιών. Όπως κάθε συμφωνία, έτσι και αυτή έχει νόημα μόνο από τη στιγμή που η θεμελιώδης αρχή της γίνεται κοινώς αποδεκτή - μια αρχή απλή μεν στην διατύπωση της, με απεριόριστες όμως επεκτάσεις και δυνατότητες ως προς την κατάληξη της. Μια τέτοια συμφωνία είναι που επιχειρεί στον ένα ή στον άλλο βαθμό ο κάθε δημιουργός να πετύχει ανάμεσα στην φωνή που πρεσβεύει, και τον αποδέκτη ή αναγνώστη.

    Υπάρχουν κάποιες έννοιες, κάποιοι κανόνες που πηγάζουν πέρα από εμάς. Όπως η ανάγκη για οξυγόνο είναι αδιαμφισβήτητη για την φυσική μας επιβίωση, έτσι και η εναρμόνiση με αυτό που είναι μεγαλύτερο από εμάς, που μας περιέχει, είτε θέλει να το αποκαλέσει κανείς γή, είτε σύμπαν, είτε Θεό, είναι απαραίτητη για την σωματική και ψυχική μας υγεία, αλλά και την συνειδητή μας εξέλιξη ως άτομα, και ως ανθρωπότητα. Ο μηχανισμός εξέλιξης από γενιά σε γενιά περιέχει έναν ρόλο, που ο τίτλος του είναι “γονέας”, που είναι καθοριστικής σημασίας.

    Ενώ το αντικείμενο είναι ανεξάντλητο, ιδανικά ο στόχος του κάθε γονέα είναι συγκεκριμένος: Πέρα από την φυσική επιβίωση και ευμάρεια, είναι η καλλιέργεια και μετάδοση στο παιδί συγκεκριμένων εννοιών, αξιών, αρχών και ιδανικών με απώτερο σκοπό τη διαμόρφωση αυτού του χαρακτήρα που θα επιτρέψει στο παιδί να εξελιχθεί στο έπακρο των δυνατοτήτων του.